Een scheiding is ingrijpend. Vooral jongere kinderen zien een scheiding meestal niet aankomen: papa en mama horen immers bij elkaar. Alles wat vertrouwd was, gaat ineens veranderen en dat maakt bang en onzeker. Ook voor grotere kinderen geeft een scheiding veel spanningen en onzekerheid.

Download onze "Scheiden, wat betekent het voor mijn kinderen?" flyer

Tip 1.
Bij een scheiding blijven kinderen hopen dat het wel weer goed komt. Als je uitlegt dat de scheiding definitief is, maak je voor je kind de weg vrij om de scheiding te gaan verwerken. Geef zo eerlijk mogelijk antwoord op vragen die het kind stelt. Leg uit wat er precies gaat gebeuren: wie gaat er weg en waarheen en wanneer zien de kinderen de vertrekkende ouder weer.

Tip 2.
Kinderen kunnen soms denken dat ze de scheiding hadden kunnen voorkomen als ze liever waren geweest bijvoorbeeld. Leg uit dat jullie niet meer van elkaar houden maar allebei wel altijd van je kind zullen houden en dat dit nooit over zal gaan.

Tip 3.
Soms is een scheiding problematisch en betrekken ouders daarin, gewild of ongewild, de kinderen. Door levens- en gezinsproblemen te bespreken in aanwezigheid van de kinderen gaan zij zich zorgen maken en worden ze extra zwaar belast.

Tip 4.
Tijdens deze moeilijke tijd is het voor kinderen extra belangrijk dat alledaagse dingen gewoon doorgaan. Ga je scheiden en merk je dat je de kinderen niet de benodigde steun en aandacht kunt geven, zoek dan hulp. Vaak is er steun te vinden in je directe omgeving, in je vrienden- of familiekring.

Tip 5.
Jullie kind houdt van jullie allebei, wil niet kiezen en moet niet hoeven kiezen. Maak je niet boos over je ex-partner in het bijzijn van je kind. Vecht geen ruzies uit waar je kind bij is. Probeer zo neutraal mogelijk te reageren op dingen die je kind je (na een weekendje daar) over je partner vertelt.

Tip 6.
Na een scheiding gaat opvoeden veel ouders wat minder goed af. Je staat er opeens alleen voor, bent misschien wat minder consequent, omdat het je allemaal te veel is. Je ziet wat meer door de vingers, omdat je je misschien schuldig voelt. Maar juist nu heeft je kind jou nodig en behoefte